Całe ferie przeleciały z niesamowicie szybkim tempem, ale póki mam czas nadrabiam wszelkie zaległości. Dziś mam zaszczyt ponownie przedstawić wam mojego kolegę ukrytego pod postacią Plagowego Doktora. Głównie jest po post z dedykacją specjalnie dla niego, prawie na zamówienie - chwalę się kolegą, a on SOBĄ.

Nie ma chyba co się rozpisywać,  ostatnio trochę już o nim było  KLIK  Jedyne co się zmieniło to pogoda, miejsce.. i jego nowy nabytek - kapelusz. 

Dziś po prostu efekty moich poniedziałkowych wypocin, a raczej zamarzania na szczycie, gdzie wiatr jest niesamowity. Na szczęście druga część pogody dopisała. Świeciło słonko i wiatr był całkiem do zniesienia.

Do wyboru, do koloru, a czasu zwyczajnie brak, czyli zaległości

W mojej głowie siedzi i czeka już kilka (tak, kilka) postów. Znów jestem postawiona w sytuacji, kiedy nie wiem, który wybrać i napisać. Czasu za dużo znów nie mam, dlatego piszę posty na lekcjach, a w domu przenoszę się na komputer. Postanowiłam znów wrócić w stronę podróży, nie dalekich, ale zawsze coś.

W drugim tygodniu ferii znalazłam się w naszej byłej stolicy, czyli w Krakowie. Tak samo, jak przy wyjeździe do Wawy, naszym środkiem transportu był Polski Bus, ceny jednak były o wiele niższe, tym razem zaledwie 5 i 1 zł!

Niestety tego dnia pogoda nam nie dopisała, jak również 'szczęście'. Czego by się można spodziewać, to w końcu luty. Ponadto bus spóźnił się pół godziny, a my przez ten cały czas
staliśmy na zimnie i wietrze. Nie do końca przyjemne doświadczenie. Przechodząc do samego wyjazdu, nieco rozczarowały nas ceny wszystkich muzeów. Mimo wszystko wyjazd zaliczam do udanych, pomimo tego, że przez spóźnienie nie wyrobiliśmy się z zaplanowanym materiałem. Nasz pobyt w Krakowie trwał zaledwie 6 godzin, plus po 2 godziny podróży.

Nasza wędrówka po centrum miasta opierała się na tym, że tradycyjnie odwiedziliśmy Rynek, Kościół Mariacki, Sukiennice, a następnie wchodziliśmy w coraz to ciekawsze, boczne uliczki. Najlepszym miejscem, jakie udało nam się tego dnia odwiedzić był Pierwszy Lokal Na Ulicy Stolarskiej Po Lewej Stronie Idąc Od Małego Rynku.. Tak, to jest nazwa tego lokalu. Deszczowa pogoda i wszechobecny na zewnątrz chłód spowodował, że spędziliśmy w tam blisko ponad 1,5 godziny pijąc najlepszą kawę, jaką kiedykolwiek miałam okazję próbować i siedząc na dużej, wygodnej kanapie w cieple i unoszącym się dookoła dymie papierosowym.  Smród, lub zapach, który tam panował, nikomu jednak nie przeszkadzał, dopełniał tylko mikroklimat tego miejsca.